Klaksvík

Klaksvík (duń. Klaksvig) – drugie co do wielkości miasto na archipelagu Wysp Owczych, siedziba władz administracyjnych regionu Norðoyar, obejmującym północne wyspy tego duńskiego terytorium zależnego. Leży na wyspie Borðoy, zamieszkuje je 4 666 mieszkańców[1].

Klaksvík jest ośrodkiem Klaksvíkar kommuny. Jest to także najważniejszy port turystyczno-handlowy w tamtym obszarze. W mieście jest jeden szpital, zdolny pomieścić 40 pacjentów na raz.

Leirvíkar kommuna

Leirvíkar kommuna to jedna z gmin archipelagu Wysp Owczych, znajdująca się w regionie Eysturoy, na wyspie o tej samej nazwie. Jest siódmą pod względem populacji gminą w swym regionie i ostatnią pod względem powierzchni. Kommuna nie zyskała nic na przeprowadzonej na przełomie lat 2004 i 2005 redukcji gmin, w ramach polityki wewnętrznej farerskiego parlamentu. Z 48 gmin zniknęło z mapy aż 14, wcielając się do okolicznych. Sąsiadami Leirvíkar kommuny jest gmina Gøta.

Cała ludność obszaru skupia się w miasteczku Leirvík. Wedle badań archeologicznych pierwsi osadnicy, wikingowie przybyli tam już w IX wieku, jednak już w 1349 wszyscy mieli zginąć z powodu szalejącej Czarnej śmierci, później jednak osadę ponownie zasiedlono.

Sandur

Sandur – miasto na Wyspach Owczych, na wyspie Sandoy (gmina Sands). Liczy 599 mieszkańców (2004). Ośrodek turystyczny.

Atrakcje kulturowe

Główne zabytki wysp znajdują się w średniowiecznej duchowej stolicy wysp – Kirkjubøur, gdzie mieściła się siedziba biskupstwa. W osadzie można zobaczyć kościół św. Olafa z XII w. i ruiny gotyckiej katedry św. Magnusa, zniszczonej przez lawinę śnieżną w XVII w. Na terenie dawnej posiadłości biskupiej jest też Roykstovan – najstarsza w Europie izba wzniesiona z drewnianych bali. Cennymi zabytkami są farerskie drewniane kościoły. Większość z ich powstała w XIX w. Wyróżniają je trawiaste dachy, ciężkie okiennice chroniące przed wiatrem i wykończone ochronną farbą elewacje. Ciekawe są miejscowe skanseny, gdzie można zobaczyć, jak żyli przodkowie współczesnych Farerczyków. Na szczególną uwagę zasługuje starówka Tinganes w stolicy archipelagu – Tórshavn.
Ten zespół drewnianych, krytych trawą budowli stanowi dziś dzielnicę rządową, w przeszłości zaś by� centrum osady. Przez niemal 1000 lat toczyły się tu obrady lokalnego thingu. Poza Wyspami Owczymi i Islandią żaden kraj na świecie nie ma tak długiej, wciąż żywej tradycji parlamentarnej. Będąc na Wyspach Owczych warto wziąć udział w “wieczorze farerskim”, podczas którego można skosztować specjałów miejscowej kuchni – w tym języczków dorszowcyh, mięsa i tłuszczu wielorybów, suszonych ryb, suszonej baraniny, owczej głowy czy lodów rabarbarowych. Jest i inna perełka: wyroby z wełny farerskiej o nadzwyczajnej zawartości lanoliny. Swetry wykonane z tego surowca są…nieprzemakalne!

Media

Wyspy Owcze posiadają szereg niezależnych mediów. Jest to: sześć gazet, cztery magazyny, trzy rozgłośnie radiowe oraz jedna stacja telewizyjna. Najstarszą spośród wszystkich gazet jest Dimmalætting, który rozpoczął pracę w 1878 roku i mimo wielu zmian, działa do dziś. Kolejne to: Sosialurin (1927, upolityczniona), Oyggjatíðindi, Norðlýsið (tyczy się północnej części archipelagu), Vinnuvitan (o biznesie), Vikublaðið. Magazyny to: Frøði (naukowy), Kvinna (2004, dla kobiet), OutsiderMagazine, Vencil (kulturowe). Rozgłośniami są: Kringvarp Føroya (działa od 1957 roku), Lindin (chrześcijańska) i Rás 2. Sjónvarp Føroya (SvF), jest jedyną stacją telewizyjną Wysp, audycje prowadzone są w języku farerskim, powstała w 1984 roku.

Rejsy wokół archipelagu

Jednym z żelaznych punktów pobytu na Wyspach Owczych są morskie rejsy wokół archipelagu. Wszystko oczywiście zależy od pogody. Warto przede wszystkim skorzystać z oferty rejsów szkunerem Norðlysið do grot na wyspie Nólsoy i Hestur. Żaglowiec pływa także ku brzegom Stóra Dímun i Lítla Dímun, gdzie wykonywany jest turystczny “desant”. Innym wodnym przebojem są rejsy do ptasich klifów Vestmannabjørgini na Streymoy. Atrakcją, oprócz majestatycznych klifów i ptasich kolonii, jest możliwość spotkania z fokami. Opis rejsów: gdzie, co i za ile oczywiście w książce – tym razem w części praktycznej, w podrozdziale poświęconym morskim wycieczkom.

Wyspy Owcze

Wyspy Owcze są archipelagiem 20 wysp położonych na Morzu Norweskim, między Wielką Brytanią, Islandią i Norwegią. Największą z nich jest wyspa Stromo o powierzchni 392 km&sup2. Są one ułożone południkowo, tak samo jak fiordy, cieśniny oraz grzbiety gór i doliny na wyspach. Ukształtowanie terenu jest górzyste choć najwyższy punkt osiąga zaledwie wysokość m. n.p.m. Wybrzeża wysp są bardzo dobrze rozwinięte, bardzo strome i urwiste,